Lucía była kochającą i oddaną żoną Daniela Herrery. Mieszkali razem w eleganckim domu w Querétaro, wraz z jego ojcem, Don Rafaelem Herrerą, starszym mężczyzną, który doznał udaru i został całkowicie sparaliżowany.
Nie mógł mówić.
Nie mógł się ruszyć.
Mógł tylko patrzeć… i oddychać.
Zanim się pobrali, Daniel jasno się z nią wyraził.
— Lucía… Kocham cię ponad wszystko. Ale musisz mi obiecać jedno.
Nigdy nie wchodź do pokoju mojego ojca, kiedy mnie nie ma w domu.
Nigdy nie próbuj go kąpać ani przewijać. Od tego jest jego prywatna pielęgniarka.
Mój ojciec cierpi, gdy inni widzą go bezbronnego.
Lucía była zaskoczona.
— Ale ja jestem jego synową… Chcę pomóc…
— Nie, odpowiedział stanowczo Daniel. Szanuj go. Jeśli złamiesz tę obietnicę… nasza rodzina może się rozpaść.
Leave a Comment